یا مقلب القلوب والابصار
یا مدبراللیل والنهار
یا محول الحول والاحوال
حول حالنا الی احسن الحال
هر زمان نو می شود دنیا و ما ............................ بی خبر از نو شدن اندر بقا
عمر همچون جوی نو نو می رسد ....................... مستمری می نماید در جسد
پس تو را هر لحظه مرگ و رجعتی است ........ مصطفی فرموده دنیا ساعتی ست
روزهای پایانی سال ۸۴ را سپری می کنیم و به آغاز سال ۱۳۸۵ می رسیم . امسال روز نخست سال مصادف است با اربعین حسینی و از این بابت بیان نکته ای خالی از لطف نیست!
برخی با طرح دیدگاههایی نه چندان محققانه و مدبرانه! مغایرتهایی در نوروز و اربعین یا نهضت حسینی می بینند و یا نا آگاهانه ، تصوراتی دارند که این دو را در مقابل هم قرار می دهد.
عنصری از فرهنگ ملی (نوروز)، و عنصری از فرهنگ دینی(اربعین). یکی از ویژگیهای بسیار جالب اسلام س از ورود به سرزمینهای مختلف این بود که به جای طرد و نفی فرهنگهای ملی و قومی، صرفا با نفی عناصر غیر عقلانی آنها، آداب و رسوم قابل قبول مردم را جهت داد و این، خود نکته ای است که شرح آن در این مجال نمی گنجد.
اما مگر نمی شود هم حسینی بود و هم نوروزی؟! مگر نمی توان اربعین و نهضت امام حسین (ع) را با بهار و نوروز تلفیق کرد؟! مگر نهضت حسینی، با آنهمه فرهنگ غنی و ناب، به جز اشک و آه و ماتم، پیام دیگری برای بشریت ندارد؟!
آری نوروز و اربعین، نوروز و نهضت حسینی از یکدیگر جدا نیست، مگر نه این است که هر روز که در آن گناه نشود " عید " است؟! مگر پیام نهضت حسینی، نو شدن مستمر نیست؟! اصلا فلسفه ی زنده نگاه داشتن اربعین و نهضت حسینی چیست؟! کدام عقل سلیمی تایید می کند که هدف آن را گریه و عزا بداند ((گرچه گریه بر حسین (ع) نیز ثواب دارد)) ؟! مگر امام حسین (ع) به شهادت رسید تا ما فقط برای او گریه کنیم؟! یا او جانش را فدا کردم تا اسلام و فرهنگ غنی آن زنده بماند؟
به هر حال شاید بتوانیم پیام نوروزی حسین (ع) را در اربعین امسال این بدانیم که : کربلا یعنی نوروز! یعنی برای نو شدن ، گاهی باید جان هم داد ! برای نو شدن جامعه ، و زدودن زنگار و پلشتی ها از دین، باید هرچند عزیز و بلند مرتبه باشی، جان خود را به کف گرفته و فدا کنی!
آری نوروز و نهضت حسینی اهداف مشابهی می تواند داشته باشد، اصلا نهضت حسینی را شاید بتوان نهضت نوروزی هم نامید! نوروز فرصت خوبی برای خواستن از خدای مقلب القلوب است برای اینکه حال ما را به احسن احوال دگرگون کند، و نهضت حسینی ، اینچنین بود ! نوروز فرصتی است تا ما از خدای محول الاحوال بخواهیم تا زنگار کبر و ریا و حسد و ظلم و تمام بدیها را از دل و جامعه ی ما دور کند و نهضت حسینی نیز چنین فرصتی بود و ریشه ی آن زنگارهای پلید جامعه را از میان برداشت!
..... آری ؛ آیا می شود به نوروز نگاهی اربعینی و حسینی داشت؟! و به اربعین ، نگاهی نوروزی ؟! به نظر می رسد حسین (ع) نیز اربعین و محرم و عزاداریی را از ما می پذیرد که ما را نوروزی کند!
اما شما در این زمینه چه می اندیشید؟ منتظر دریافت دیدگاههای ارزنده تان هستم.
ضمنا در آستانه ی سال نو، برای همه ی دوستان و آشنایان و خوانندگان این وبلاگ، از خدای مهربان آرزوی سلامتی، شادکامی و موفقیت مسئلت دارم و آرزو می کنم بتوانیم
در سال ۱۳۸۵ هم نوروزی باشیم و هم حسینی!
